Hej, mam cukrzycę, lekarze powiedzieli, że nie mam ani 1, ani 2 lat i spodziewają się, że to mody, ale przepisali mi mody i zastanawiałem się, czy ktoś to brał i jak to na nich działało. Jak dotąd wszystko było dla mnie dobre, po prostu było dużo upadków. Jestem nowy w temacie cukrzycy, ale to wszystko jest genetyczne, więc próbuję
Gliburyd jest pochodną sulfonylomocznika (SU), która bardziej przypomina insulinę niż inne leki doustne. Pobudza trzustkę do produkcji większej ilości insuliny i to działa, o ile trzustka może ją dostarczać. Nie ma zastosowania w T1, ale może stymulować bardziej niż normalne uwalnianie insuliny, aby przezwyciężyć insulinooporność (=T2) w tkankach.
MODY to dość specyficzna choroba – choroba dziedziczna, więc zazwyczaj choruje na nią co najmniej jeden rodzic?
W przypadku MODY trzustka w dalszym ciągu wytwarza insulinę, brakuje jedynie sygnału, który spowodowałby jej uwolnienie. SU wzmacniają sygnał. Insulina jest w normie, komórki w normie (brak insulinooporności), więc SU mogą być wszystkim, czego kiedykolwiek będziesz potrzebować.
Inne leki działają poprzez wpływ na inne narządy i komórki mięśniowe, a leki takie jak Jardiance byłyby przydatne tylko wtedy, gdy SU nie były wystarczająco skuteczne.
Ahhh, ok, wow, to zaczyna mieć duży sens. Tak więc mój tata jest cukrzykiem i przekazał gen cukrzycy mnie i siostrze, ponieważ miał 50/50 szans na przekazanie go.
Mój tata próbował brać gliburyd, ale na niego to nie działało, ale musi też brać absurdalne ilości insuliny, więc myślę, że jego trzustka w ogóle nie działa.
Czy uważasz, że mądrze byłoby zrobić badania genetyczne, aby mieć pewność, czy mam modyfikację, czy nie, czy też nie ma to większego znaczenia, czy wiem, czy nie?
MODY3 tutaj z ojcem/wujkami/bratem/synem, wszystkie MODY3 również. Wydaje mi się, że mój tata przez lata przyjmował gliburyd, zanim w wieku 70 lat całkowicie uzależnił się od insuliny. Tak, właściwa diagnoza i leki doustne są bardzo korzystne, ponieważ nasze ciała różnią się od T1 i T2. Istnieje również wiele rodzajów MODY, z różnymi sposobami leczenia. Choruję na tę chorobę od 1968 roku i do 2009 roku byłem błędnie diagnozowany na różne sposoby, więc mogę doradzić, aby posiadanie endodonty mającej doświadczenie w MODY było naprawdę ważne.
Hmm, w porządku, to również bardzo pomaga. Podejrzewam, że mój tata był podobny do mnie, gdy był w moim wieku i po pewnym czasie nie dbania o swoją cukrzycę, stał się zależny od insuliny.
Czy wiesz, czy uzależnienie od insuliny jest prawie nieuniknione, czy zależy to tylko od osoby? Przynajmniej jeśli chodzi o Mody’ego.
Nie jestem lekarzem, tylko osobą, która żyła z tym w mojej rodzinie przez długi, długi czas. Istnieje wiele rodzajów MODY i rodzajów leczenia, a różnią się one pod względem powikłań. Mój tata zawsze dobrze sobie z tym radził, zachowując być może większą kontrolę, niż było to konieczne. Zarówno on, jak i ja przeżyliśmy wiele lat bez dostępności takich urządzeń, jak domowe monitorowanie poziomu glukozy czy CGM. Ale dzięki temu mój tata żył około 20 lat dłużej niż jego pozostali czterej bracia. Wciąż byłem całkowicie zależny od insuliny. Po 58 latach choroby biorę mieszankę leków doustnych i małych dawek insuliny. Wolę to, ponieważ pozwala mi na nieco większą elastyczność, a SU były trudne do opanowania przy moich niskich obrotach. Moje a1cs rzadko przekracza 6,5, a przeważnie poniżej 6,0. Mój typ MODY jest obarczony bardzo wysokim ryzykiem chorób sercowo-naczyniowych
W porządku, myślę, że to ważne, aby to wskazać, aby mieć pewność, że otrzymuję właściwe leczenie i tak dalej, ale na razie leki doustne i małe dawki bardzo pomagają i nadal mogę uprawiać sport w szkole średniej i tak dalej
Szczerze mówiąc, fakt, że Twój opiekun wie, że możesz mieć MODY, jest dobrym znakiem:).
Przykro mi z powodu twojego taty. Wygląda na to, że przeszedł z MODY do T1, ale nie mam z tym doświadczenia.
mądry, żeby zrobić badania genetyczne
Zdziwiłbym się, gdyby jeszcze tego nie zrobili. Ale sugerujesz, że zbadali przeciwciała T1 i zdecydowali, że to nie T1. W takim przypadku SU są odpowiednie dla każdego typu DM.
Zapytaj, czy wykonali test na obecność MODY. Jestem pewien, że tak, jeśli twoje ubezpieczenie to pokryje.
W porządku podczas następnej wizyty u lekarza, zapytam i wtedy zobaczę, ile to będzie kosztować, ponieważ jestem prawie pewna, że badania genetyczne są drogie, ale nie do końca pewne.
Dziękuję, te informacje naprawdę mi pomogły
badania genetyczne są drogie
Zadaj sobie pytanie, czy to coś teraz zmieni.
I hej - zapytaj, czy przetestowali twojego tatę.
Nie sądzę, żeby tak było, szczerze mówiąc, przynajmniej lekarze powiedzieli, że w tej chwili to nie jest takie ważne.
Następnym razem, gdy zobaczę tatę, poproszę: dziękuję!
Tak.
Zwłaszcza jeśli u twojego taty wynik testu na obecność problemu genetycznego był pozytywny. Nie spiesz się, aby przetestować swój.