Jak sugerujesz, w jaki sposób zazwyczaj wracasz do zdrowia?
M26 177 cm 180 funtów i jestem byłym sportowcem akademickim, u którego nagle około 18 miesięcy temu zdiagnozowano typ 1. Od czasu mojej diagnozy niezwykle trudno jest mi utrzymać regularność i aktywność na siłowni, ponieważ czuję, że moja rekonwalescencja uległa podwojeniu lub potrojeniu.
Nie jestem pewien, o czym mówisz. Mam typ 1 od 10 lat (obecnie 37)
Zawsze podniesiony i ciężki. Nadal tak. Moja bolesność nie jest gorsza niż u moich rówieśników i jestem w lepszej formie niż większość z nich.
17,8,5 i 180 funtów, z niską zawartością tkanki tłuszczowej.
Myślę, że różnica polega na tym, że chorujesz przez większość swojego życia i możesz rozwijać się i robić postępy, będąc osobą typu 1. Cukrzyca jest dla mnie czymś nowym, czymś, z czym nie miałem doświadczenia aż do niedawna.
Kiedyś regenerowałem się w ciągu 24–48 godzin po każdym treningu, niezależnie od jego intensywności, a teraz zajmuje mi to dwa, a nawet trzy razy tyle.
Myślę, że te czasy już dawno dla ciebie minęły. Nie przejmuj się.
Pracowałem nad tą ścianą pod telewizorem i musiałem wyrwać kominek gazowy i podłogę, żeby ją zawiązać. I wszystko mnie boli. Bardzo bolą mnie ręce. Trudno mi się pozbierać.
Typ 1 może być powiązany z inną chorobą, która powoduje zmęczenie. Sprawdź, czy nie masz celiakii i hashimoto.
Kilka lat temu byłam ciągle zmęczona i zdiagnozowano u mnie celiakię. Niektórzy lekarze zawsze to badają podczas wykonywania badań krwi, a niektórzy nie.
Nigdy nawet o tym nie myślałem! W piątek mam wizytę u endo, więc wtedy poruszę tę kwestię. Jestem całkiem pewna, że nie mam celiakii (twój chłopak KOCHA jęczmień i owies), ale na pewno pomyślę o zrobieniu panelu tarczycy.