Cześć wszystkim,
To może być niewłaściwa społeczność, więc lmk, jeśli jest lepsze miejsce, w którym mogę to opublikować.
Mój dobry znajomy został ostatnio podejrzewany przez swojego lekarza o stan przedcukrzycowy (tak mi się wydaje). Przepisali mu na to leki, ale niestety nie mam zbyt wielu dokładnych informacji na temat szczegółów problemu
Pomagasz swojemu autystycznemu przyjacielowi ze stanem przedcukrzycowym skontaktować się z dietetykiem i pomóc mu opracować taki sposób odżywiania, który będzie mógł utrzymać i który będzie wspierał jego zdrowie.
Jeśli to robisz, musisz pomóc mu znaleźć dietetyka, który rozumie autyzm. Ograniczenia w jedzeniu, problemy sensoryczne związane z jedzeniem i trudności z przygotowywaniem posiłków są powszechne u osób z autyzmem, a wizyta u dietetyka, który tego nie rozumie, może wyrządzić więcej szkody niż pożytku.
Zarejestrowani dietetycy to przeszkoleni specjaliści, którzy pracują nad dostosowaniem zaleceń do potrzeb danej osoby. Kiedy spotkałem się ze swoimi, wyjaśniłem swoje obawy i omówiłem, czy mogą one uwzględnić moje szczególne potrzeby.
Zgadzam się z koniecznością zapewnienia, że dietetyk będzie w stanie uwzględnić specyficzne potrzeby danej osoby. Nie wszyscy mają takie samo doświadczenie i/lub przeszkolenie w pracy z osobami autystycznymi.
To będzie prawdą w przypadku każdego profesjonalisty. Rozsądną rzeczą jest współpraca z nimi i uzyskanie skierowania do innego, jeśli ten Ci nie odpowiada.
Tak. Dokładnie to co mówię. Znajdź dietetyka, który ma doświadczenie w pracy z osobami autystycznymi. Dziękuję za potwierdzenie tego, co zasugerowałem.
Możesz myśleć, że potwierdziłem to, co zasugerowałeś, lub możesz spróbować zrozumieć, co faktycznie powiedziałem.
Można być wyszkolonym i zdolnym bez doświadczenia. W końcu od czegoś trzeba zacząć.
To jest bezsensowna dyskusja. Mówisz to samo co ja, ale innymi słowami, a potem próbujesz argumentować, że w jakiś sposób się mylę. Skończyłem odpowiadać.
Dobra sugestia, dzięki
Czy prosił o radę?
Tak. Specjalnie poprosił mnie o pomoc, ponieważ jestem jednym z jego najbliższych przyjaciół, a on stara się zmusić się do zmiany czegokolwiek bez specjalnego wsparcia. Obiecuję ci, że nie tylko rzucam mu rady, lol
Mój syn ma 25 lat, stan przedcukrzycowy, autyzm i nadwagę. Ja też często się zastanawiam, jak mu pomóc.
Mój syn nienawidzi policji żywnościowej. Już wcześniej dowiedziałem się, że tego nie należy robić. Jest na GLP1 i próbuje ograniczyć węglowodany i kalorie. Pytam, jak leci, sugeruję przepisy i ćwiczenia, ale nie mówię mu, co ma robić. Traktuję go jak dorosłego mężczyznę, którym jest.
Z szacunkiem zapytaj przyjaciela, czy potrzebuje pomocy i w jaki sposób chce pomocy, a następnie postępuj w oparciu o jego reakcję i potrzeby, a nie to, czego Twoim zdaniem potrzebuje.
Autyzm występuje na wielu różnych poziomach. Upewnij się, że Twoje sugestie i porady są na poziomie odpowiadającym ich potrzebom. Musiałam pokazać synowi, jak czytać etykiety i liczyć węglowodany/kalorie. Jest jeszcze coś, czego nienawidzi robić, ale wie, co musi zrobić, jeśli chce potraktować to poważnie.
Znajdź sposób na zastąpienie alternatywnych węglowodanów o niższej zawartości węglowodanów rzeczami, które już lubi. Na przykład, jeśli zwykle lubi sałatę w swoim burgerze, zamiast bułki może dodać liść sałaty. Jeśli tego nie zrobi, może podać go bez bułki na talerzu i jeść widelcem i nożem. Dostępne są makarony o niskiej zawartości węglowodanów, więc nie musi rezygnować ze spaghetti, jeśli je użyje.
Nie znając więcej szczegółów, nie wiem, jak pilna jest zmiana diety, ale lepszy jest powolny postęp niż brak postępu. Dopóki co tydzień wprowadza drobne ulepszenia, nie musi od razu być „idealny”.
Zaproponuj wersję niskowęglowodanową rzeczy, które lubi. Pizza na cieście kalafiorowym, dynia spaghetti do makaronu (kalafior też się do tego nadaje), burgery w sałatach, puree kalafiorowe zamiast ziemniaków (kalarepa jest również dobrym zamiennikiem ziemniaków, podobnie jak korzeń selera). Mąka migdałowa świetnie nadaje się jako panierka do dań takich jak kurczak i do wypieku chleba. Zamień słodzone napoje na wersje bezcukrowe lub zero. Z teksturą zajmie trochę prób i błędów.
Kolejną rzeczą, którą należy wziąć pod uwagę, są ćwiczenia. Jeśli lubi rzeczy zawierające więcej węglowodanów, musi się ruszać. Chodzenie to świetny początek, ale każda aktywność, którą dziecko lubi i dużo się rusza, będzie pomocna.
Byłem w podobnej sytuacji, próbując pomóc znajomemu w podejmowaniu zdrowszych wyborów żywieniowych. Zacząłem od skupienia się na małych zmianach, takich jak zamiana zwykłego chleba na pełnoziarniste i oferowanie alternatyw, takich jak grillowany kurczak lub warzywa. Odkryłem, że powolne wprowadzanie nowych smaków pomogło mu oswoić się z tą zmianą. Udostępniłem także łatwe i szybkie przepisy, dzięki którym proces ten będzie dla niego mniej przytłaczający. Nie było idealnie, ale robiliśmy to krok po kroku.
52-letni autystyczny diabetyk. Jem ciągle to samo badziewie, tylko małymi porcjami. Trzymaj się etykiet z informacjami o wartościach odżywczych dla rozmiarów.
Tak, niewiele tam zrobisz. Nie mów im, jak mają jeść, jeśli cenisz swoją przyjaźń.
To jest coś, co muszą odkryć sami.
I podejrzany? Nie został zdiagnozowany? Trochę dziwne, że biorę leki z podejrzeniem.